ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΕΜΕΙΣ

Είμαστε μια νέα πατριωτική - εθνικιστική κίνηση που δραστηριοποιούμαστε στην Αθήνα. Προς το παρόν θέλουμε να γίνουμε περισσότεροι. Είμαστε ανεξάρτητοι, έξω από κόμματα και οργανώσεις. Σκοπός της ομάδας αυτής είναι να ενώσει τους νέους, γιατί κυρίως αυτοί σήμερα βλέπουν το μέλλον τους να καταστρέφεται. Θέλουμε να αναδείξουμε και να προβάλουμε καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην Αθήνα καθώς και τρόπους αντιμετώπισής τους. Ακόμα είμαστε πρόθυμοι να φτιάξουμε ένα δίκτυο αλληλοβοήθειας Ελλήνων με τρόφιμα και ρούχα. Θα χαρούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας, για ότι θέλετε (πληροφορίες, άρθρα σας, βοήθεια, παρατηρήσεις κτλ) στο mail μας ellneathens@yahoo.gr

Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

ΔΟΞΑ 38 ΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!


Γράφει η Θάλεια Χούντα

Κοινωνιολόγος – Δημοσιογράφος.

       Τις ημέρες αυτές ο λογισμός μας είναι πάντα στην μαρτυρική Μεγαλόνησο και στο χώμα της που είναι ποτισμένο με το άγιο αίμα Ελλήνων. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να ξεχάσει ό,τι έγινε και κανένας δεν πρέπει να ξεχάσει τα παλικάρια που πολέμησαν και έπεσαν για την ιδέα της Πατρίδας και κράτησαν ψηλά την Σημαία και τα ιδανικά μας.

        Ο Έλληνας στρατιώτης, υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, δεν δίστασε να αγωνιστεί, να δώσει τον υπέρ πάντων Αγώνα και να γράψει άλλη μία λαμπρή σελίδα δόξας, τοποθετώντας τον εαυτό του στο πλούσιο Πάνθεον των Ηρώων.

        Το παράδοξο όμως είναι, ότι ενώ όλοι μας αναγνωρίζουμε και τιμούμε τα παιδιά μας αυτά, επισήμως οι μαχητές «δεν υπάρχουν», οι αγνοούμενοι «δεν υπάρχουν» και μαζί με αυτούς «δεν υπάρχει» και το μεγαλείο των πράξεών τους. Πρέπει κάποτε να καταλάβουν, όσοι δεν το επιθυμούν, ότι η Ελλάδα είναι συνέχεια στην καρδιά μας και ο αγώνας αυτός είναι κομμάτι της και τον έχουμε κάνει δικό μας βίωμα και το να μην μιλάνε γι’ αυτόν, δεν μας αλλάζει κάτι.

        Είναι 38 έτη τώρα, που η Πατρίδα δοξάστηκε και πάλι από τον Έλληνα για τον Έλληνα και σαν παράδειγμα στον υπόλοιπο κόσμο. Η μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ έχει μείνει ανεξίτηλα γραμμένη στην ιστορία τόσο για την σφοδρότητά της όσο για το πόσο λίγα λιοντάρια αντιμετώπισαν τόσο πολλούς λύκους.

        Ελλάδα, γη ηρώων, κάθε θάμνος και μία θυσία, κάθε βράχος και μία δόξα.

πηγή:olympia

 

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Αποχή ή συμμετοχή;

γράφει ο Μαρίνος Μαυραγάνης
Υπεύθυνος Νεολαίας ΛΑ.Ο.Σ. Β3 Νομαρχιακής
www.facebook.com/marinosmavraganis
marinosmavr@yahoo.gr

Όλο και μεγαλύτερο γίνεται το ποσοστό της αποχής. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις το ποσοστό της αποχής προέρχεται κυρίως από πρώην ψηφοφόρους των δύο μεγάλων κόμματων. Η αποχή ποιους βοηθάει; Μα φυσικά τα δύο μεγάλα κόμματα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ένα απλό παράδειγμα Αν ψηφίσουν συνολικά 10 άτομα από τα οποία 5 ψηφίσουν πασοκ-νδ και τα άλλα 5 ψηφίσουν τα υπόλοιπα κόμματα ΛΑ.Ο.Σ., ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ η αναλογία θα είναι 50% πασοκ-νδ και ένα 50 % τα υπόλοιπα κόμματα. Αν όμως τα 5 άτομα που θα ψήφιζαν τα μικρότερα κόμματα δεν πάνε να ψηφίσουν τότε αυτόματα το ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων θα ανέβει στο 100%. Άρα λοιπόν η αποχή είναι σύμμαχος του δικομματισμού. Όποιος αισθάνεται αγανακτισμένος ή δυσαρεστημένος πρέπει να το δείξει αυτό στην κάλπη είναι το μοναδικό όπλο που μας έχει απομείνει. Δε πρέπει να παρασυρόμαστε από τα παπαγαλάκια του καθεστώτος, δε πρέπει να υιοθετούμε την φράση «όλοι ίδιοι είναι». Πρέπει να κάνουμε επιμερισμό των ευθυνών. Την ευθύνη την έχουν όσοι είχαν την εξουσία, όσοι ήταν κυβέρνηση. Ποιοι ευθύνονται για την χρεοκοπία της χώρας και το έλλειμμα των 310 δις ευρώ; Έχει την ίδια ευθύνη ο κ. Καρατζαφέρης, που δεν ήταν ποτέ σε κυβερνητικό σχηματισμό, με τον κ. Καραμανλή, με τον κ. Σημίτη, με τον κ. Παπανδρέου.; Έχει την ίδια ευθύνη ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Βορίδης, ο κ. Αϊβαλιώτης που είναι 4 χρόνια βουλευτές της αντιπολίτευσης, με τους υπουργούς των οικονομικών κ. Αλογοσκούφη, Παπαντωνίου, Σαμαρά, Παπαθανασίου, Τσοβόλα; Κ.ο.κ. Μήπως λοιπόν αυτή η ισοπέδωση, ελαφρώνει κάποιους οι οποίοι όντως έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης; Η λεγόμενη αριστερά δεν έχει ευθύνες; Το ΚΚΕ δεν είχε και έχει ως θέσει την κρατικοποίηση του ιδιωτικού τομέα και όσο το δυνατόν περισσότερες προσλήψεις στο δημόσιο; Το ΚΚΕ δεν κυβέρνησε μαζί με την ΝΔ το 1989; Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής αριστεράς ο κ. Κουβέλης δεν ήταν υπουργός επί Τζανετάκη το 1989; Όσο για το Σύριζα μετά τη συνεργασία με κυβέρνηση τη ΝΔ και το ΚΚΕ, ως συνασπισμός και σήμερα ως Σύριζα, πάντοτε τασσόταν κατά των αποκρατικοποιήσεων. Καθώς πριν μερικούς μήνες ο πρόεδρος του, ο κ. Τσίπρας πρότεινε ως λύση για έξοδο από την κρίση την πρόσληψη ακόμα 150,000 δημοσίων υπαλλήλων. Η αριστερά δεν είναι σύμμαχος της εκάστοτε κυβέρνησης όταν πρόκειται να στηρίξει με τη ψήφο της την εγκαθίδρυση του πολυτισμικού μοντέλου και την ισοπέδωση του εθνικού κράτους;
Μεγάλη προσοχή, στις επόμενες εκλογές, θα εφαρμοστεί ο νέος εκλογικός νόμος του κ. Παυλόπουλου. Με αυτό τον νόμο όσο μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά των κομμάτων εκτός βουλής τόσο πιο εύκολα θα κερδηθεί η αυτοδυναμία. Δηλαδή αν τα κόμματα εκτός βουλής (τα κόμματα που δε θα καταφέρουν να συγκεντρώσουν πάνω από 3 %) για παράδειγμα συγκεντρώσουν 7%, τότε θα αρκεί στο πρώτο κόμμα να συγκεντρώσει 37,6 % για αυτοδυναμία. Κάτι που είναι βέβαιο με τόσα κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στη βουλή (ΔΗΑΡ, ΔΗΣΥ, ΑΡΜΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, χρυσή αυγή κτλ). Μήπως το σύστημα αυτό θέλει; Να μας κάνει να απέχουμε ή να πετάξουμε το τελευταίο μας χαρτί, τη ψήφο μας στα σκουπίδια σε κάποιο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα.
Αξιοποιήστε τη ψήφο σας μη τη πετάτε. Λύση δεν είναι η αποχή, γιατί οι κομματικοί στρατοί της νέας δημοκρατίας και του πασόκ, ακόμα υπάρχουν. Για να σπάσει ο δικομματισμός πρέπει να αυξηθούν τα ποσοστά των μικρότερων κομμάτων εντός βουλής. Για να γίνει αυτό πρέπει όλοι εμείς να πάρουμε ενεργή δράση στη πολιτική ζωή ψηφίζοντας, έστω τον λιγότερο χειρότερο εντός βουλής.