-Για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των εμπορευματικών μεταφορών και την πιθανότητα κινητοποιήσεων των ιδιοκτητών
Οι ρυθμίσεις οδηγούν στην απελευθέρωση του επαγγέλματος. Καταργούν την μεταβατική περίοδο ή μάλλον τη φέρνουν νωρίτερα. Την φέρνουν στην 1/1/2012, όπως είναι η διεθνής υποχρέωσή μας και προσδιορίζουν το κόστος για την έκδοση της αδείας του εμπορικού μεταφορέα στο διοικητικό κόστος.
Τονίζω ότι αυτά αποτελούν υποχρεώσεις - είναι κάτι που το έχω πει από την πρώτη στιγμή στους μεταφορείς – και έχω πει ότι είμαστε στην διάθεσή τους για να δούμε πράγματα άλλα, τα οποία ενδεχομένως μπορούν να διευκολύνουν την λειτουργία και την αποτελεσματικότητα σε θεσμικό επίπεδο, εκεί που μπορούμε να κάνουμε παρεμβάσεις για το επάγγελμά τους. Λόγου χάρη, ένα ζήτημα, το οποίο θεωρώ ότι κακώς είχε μπει στον νόμο και δημιούργησε μια πολύ μεγάλη παρανόηση, είναι ότι θα μπορούσε να πάρει άδεια οποιαδήποτε εταιρεία, οποιασδήποτε εθνικότητας. Δηλαδή, μια πακιστανική εταιρεία, έτσι όπως ήταν διατυπωμένος ο νόμος ή μια κινεζική εταιρεία μπορούσε να έρθει να πάρει άδεια οδικού μεταφορέα. Αυτό είναι κάτι, το οποίο το αλλάζουμε, γιατί θεωρούμε ότι είναι λάθος και δεν γίνεται και πουθενά. Επομένως, καταργούμε αυτήν την διάταξη και θα μπορούν να δραστηριοποιούνται και να παίρνουν άδεια οδικού μεταφορέα, όπως σε όλα τα επαγγέλματα που μπορεί κανείς να δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα, με τις προϋποθέσεις της εγκατάστασης της φορολογικής έδρας και της νόμιμης έδρας των φυσικών και των νομικών προσώπων.
-Για την αλλαγή της στάσεως της Νέας Δημοκρατίας
Εμείς κάνουμε μια εξαντλητική συζήτηση με όλους. Είμαστε ανοικτοί. Το υπουργείο είναι ανοικτό σε ιδέες και σε σκέψεις και σε προτάσεις. Πραγματικά, με τον συνάδελφο, τον τομεάρχη της Ν.Δ., τον Μιχάλη Παπαδόπουλο και με τον Νότη Μηταράκη, που ήρθαν εχθές στο υπουργείο διαπιστώσαμε μία σύμπτωση απόψεων. Πολλά απ’ τα πράγματα, τα οποία πρότειναν τα είχα ήδη πει, άλλα πράγματα τα ενσωματώσαμε γιατί συμφωνώ. Επομένως, δεν υπάρχει καμία δυσκολία σ’ αυτό. Και με τους μεταφορείς θέλουμε να εξαντλήσουμε ό,τι περιθώριο υπάρχει. Αυτή είναι η προσπάθεια που κάνουμε. Όπου μπορούμε να διευκολύνουμε, να το κάνουμε. Αλλά εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι δεν έχει νόημα μία στείρα συζήτηση, ότι δεν πρέπει να εφαρμόσουμε τις υποχρεώσεις της χώρας, διότι σε τελευταία ανάλυση αυτό θα μετατραπεί στο γνωστό. Το γνωστό είναι ότι αυτό αποτελεί προηγούμενη δράση. Η προηγούμενη δράση συνδέεται με το δανειακό πρόγραμμα της χώρας, συνδέεται με την προς κατάρτιση δανειακή σύμβαση, συνδέεται με το δίνω - δεν δίνω τα λεφτά, συνδέεται με το κατά πόσο η χώρα θέλει να μεταρρυθμισθεί ή όχι. Επομένως, ανοίγει μία τέτοια κουβέντα, η οποία δεν έχει νόημα.
-Για την απελευθέρωση των ταξί
Έχω στα χέρια μου ένα προσχέδιο του σχεδίου νόμου, το οποίο δουλεύω. Νομίζω ότι θα το τελειώσω μέχρι την Δευτέρα με τις δικές μου παρατηρήσεις. Θα κάνουμε μια σύσκεψη εδώ με τους συνεργάτες και μετά θα αρχίσουμε να το συζητάμε πια αυτό το προσχέδιο και με τους ταξιτζήδες. Θα το συζητήσουμε προφανώς και με την Τρόικα, θα ανοίξει και ένας κύκλος διαβουλεύσεων και με τα κόμματα… Υπάρχει μια πολύ μεγάλη διαφορά από το νομοσχέδιο του κ. Ραγκούση. Το νομοσχέδιο του κ. Ραγκούση προέβλεπε να δοθούν 50%, ας το πω, άδειες και εν συνεχεία συνέδεε την περαιτέρω χορήγηση αδειών με την δημιουργία κάποιας επιτροπής, η οποία θα αξιολογούσε τις επιπτώσεις αυτού του ανοίγματος. Αυτό περίπου ήταν το νομοσχέδιο του κ. Ραγκούση. Εγώ κάνω το αντίστροφο. Προτού αποφασίσουμε, αν θα είναι 30, αν θα είναι 5, αν θα είναι 0 είναι καλύτερο να μελετήσουμε τις συγκοινωνιακές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις και μετά να αποφασίσουμε τον αριθμό των αδειών. Αυτή είναι η βασική φιλοσοφία, υπάρχουν και μια σειρά από επιμέρους θέματα, τα οποία θα συζητήσουμε. Αυτή είναι η βασική αλλαγή. Αντιστρέφει δηλαδή, δεν ξεκινά μ’ ένα τεκμήριο ότι οι άδειες είναι λίγες, όπως δεν ξεκινά και με ένα τεκμήριο ότι οι άδειες είναι πολλές. Λέει ότι πρέπει να μελετήσουμε με έναν ορισμένο τρόπο και να θέσουμε ορισμένα περιβαλλοντικά και συγκοινωνιακά κριτήρια.
-Για την Τρόικα στο θέμα των ταξί
Στο ζήτημα αυτό η Τρόικα στην πραγματικότητα και η υποχρέωση όπως έχει διατυπωθεί στο μνημόνιο, ζητά την άρση ορισμένων περιορισμών. Αλλά στο ζήτημα ποιων περιορισμών υπάρχει μια φράση κλειδί μέσα στο μνημόνιο που λέει «σύμφωνα με τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές». Οι διεθνείς πρακτικές είναι πολλές και ποικίλες στο ζήτημα των ταξί. Κι επομένως εκεί νομίζω ότι υπάρχει ένα εύρος για κάποιες ρυθμίσεις.
Το βασικό ζήτημα που θέτει η Τρόικα είναι ότι «ωραία μας τα λέτε για τα περιβαλλοντικά και τα συγκοινωνιακά κριτήρια, αλλά θα βάλουμε κάπου και την αγορά στην συζήτηση;» Εγώ τώρα εδώ έχω δύο πλευρές της αγοράς που σκέφτομαι. Η μία είναι ο χρήστης των υπηρεσιών ταξί. Ο χρήστης των υπηρεσιών ταξί, είτε αυξήσουμε τα ταξί είτε τα μειώσουμε, δεν πρόκειται να επηρεαστεί. Δεν πρόκειται να επηρεαστεί, γιατί είναι διατιμημένο το κόμιστρο. Θα πληρώσει αυτά που πληρώνει. Υπήρχε μία συζήτηση για τον χρόνο αναμονής. Δηλαδή, ότι αν είναι λίγα τα ταξί, περιμένεις πολλή ώρα στον δρόμο για να βρεις. Νομίζω ότι στην παρούσα φάση που είμαστε τώρα, μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει. Μάλλον τα ταξί περιμένουν πολλή ώρα για να βρουν πελάτη, παρά ο πελάτης για να βρει ταξί.
Η τρίτη πλευρά της αγοράς, που εκεί υπάρχει ένα ζήτημα, είναι το γιατί να μην ανοίξουμε χίλιες θέσεις εργασίας. Σε τελευταία ανάλυση, δίνοντας 1000 άδειες, δίνεις την δυνατότητα να βάλεις 1000 ανθρώπους να κάτσουν πάνω στο τιμόνι για να βγάλουν ένα μεροκάματο. Η απάντηση είναι, σύμφωνοι, είναι κάτι που το ακούω αυτό, αλλά τι θέλω να σταθμίσω; Θέλω να σταθμίσω το αν την Αθήνα θα την κάνουμε Ισλαμαμπάντ. Έχετε δει κάποιες ταινίες, στις οποίες είναι κάτι πηγμένες πόλεις, κυρίως ασιατικές, στις οποίες έχουν παντού κάτι ταξί και κάτι μικρότερα οχήματα κτλ. και δεν κουνιέται τίποτε; Μια κατάσταση ασφυκτικής κυκλοφορίας, μια Μπανγκόγκ. Εμείς δεν θέλουμε μια τέτοια πόλη. Άρα λοιπόν, ανάμεσα σ’ αυτό, που το καταλαβαίνω, την ανάγκη να φτιάξουμε κι άλλες 500 κι άλλες 1000, κι άλλες 2000 θέσεις εργασίας σ’ αυτόν τον χώρο και στην ανάγκη από την άλλη μεριά να σταθμίσουμε τις τυχόν επιπτώσεις που θα υπάρχουν από αυτό το άνοιγμα, εγώ νομίζω ότι πρέπει να το μελετήσουμε και να το σκεφτούμε.-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου